ابتدا تصاویر سه بعدی با استفاده از دوربین خاصی که دو لنز در کنار هم دارد ضبط می شوند. این لنزها در فاصله تقریبا 6 اینچی از هم قرار دارند .به این ترتیب هر لنز همچون چشم انسان ، تصویر متفاوتی از سوژه ضبط می کند،سپس برای دیدن این تصاویر ضبط شده ، دو روش عمده وجو دارد:

نمایش با استفاده ازعینک

در این روش باید از عینک های مخصوصی برای دیدن تصاویر سه بعدی استفاده کرد. این عینک ها طوری طراحی شده اند که به هریک از چشم های سمت چپ و راست ،فقط تصاویر مربوط به همان چشم ها را می رساند ، خود این تکنولوژی به سه روش زیر امکان پذیر است.

• روش ژرف نمایی Anaglyph Method

در این روش یکی از تصویرهای ضبط شده به رنگ قرمز و دیگری به رنگ فیروزی در می آید که سپس هر دو بر وری پرده تابیده می شوند . سپس از عینک های قرمز – فیروزه ای برای دیدن استفاده می شود.

در واقع لنز قرمز فقط تصاویر فیروزه ای را به چشم می رساند و بالعکس لنز فیروزه ای فقط تصاویر قرمز را به چشم می رساند به این  ترتیب به هریک از چشم ها تصویر خاص آن چشم خواهد رسید که توهم سه بعدی را در ذهن خواهد ساخت.

• · روش قطبی Polarised Method 

در این روش  از خاصیت قطبی بودن امواج نور استفاده می شد به این ترتیتب که هر یک از تصاویر لنز ها به گونه ای بر پرده تابیده می شوند که از خاصیت قطبی برخوردار باشند . به طور مثال تصویر ضبط شده از لنز سمت چپ دوربین ا با قطبیت افقی و تصویر ضبط شده ازلنز سمت راست دوربین با قطبیت عمودی به چشم بیننده تابیده می شود.

سپس با استفاده از عینکهای قطبی  (polarising glasses)             این امواج قطبی فیلتر می شوند تا هر چشمی تصویر خاص خود را ببیند.

یکی از لنز های عینک های قطبی  قطبیت عمودی و دیگری قطبیت افقی دارد.

• · روش شاتر فعال Active Shutter 

روش دیگری که  از عینک استفاده می کند،روش شاتر فعال است .دراین روش تصاویر با سرعت 48 فریم در ثانیه نمایش داده می شوند . اما بیننده تصاویر را با سرعت 24 ثانییه در فریم و به صورت سه بعدی درک می کند.(این48 فریم  برای استاندارد فیلم است  که برای پخش با فرمتهای مختلف متفاوت است مثلا برای سیستم PAL  پنجاه  فریم و برای سیستم NTSC باید تقریبا 60 فریم در ثانیه باشد )

مکانیزم آن به این گونه است که در فریم های زوج به طور مثال تصاویر مربوط به چشم سمت چپ و در فریم های فرد تصاویر مربوط به چشم سمت راست نشان داده می شود.در این روش هریک از شیشه های عینک یک شاتر ویژه خود دارند که همزمان با تعویض فریم ها این شاتر ها یکی پس از دیگری باز و بسته می شوند و باعث می شنود که هر چشم فقط فریم های مربوط به خود را ببیند.این عینک ها با استفاده از مادون قرمز یا بلوتوث یا DLP-link با مانیتور ارتباط برقرار می کنند تا بتوانند خود را با سرعت فرم هایش هماهنگ کنند.

فعلا این روش اصلی ترین روشی است که در محصولات شرکت هایی نظیر Sony,Samsung و LG به کار برده می شود.

نمایش بدون استفاده ازعینک: Autostereoscopy

حتما دوست دارید بدانید که آیا راهی وجود دارد که بشود بدون استفاده از عینک تصاویر سه بعدی را دید؟!

بله، وجود دارد اما این روش  هنوز از محدودیت هایی برخوردار هستند از جمله این که بیننده حتما باید در یک مکان خاص بنشیند و یا تعداد  کسانی که همزمان می توانند ببینند محدود است. با وجود این که یک سری محصولات حرفه ای برای مقاصد خاص ساخته شده است ، اما هنوز برای کاربران عادی امکان استفاده از آن وجو ندارد.

راجع به این روش و انواع مختلف فن اوری های  مربوط به آن در آینده نزدیک صحبت خواهم کرد.

من هم مثل شما امید وارم که یک روزی بتوانیم بدون استفاده از عینک های مزاحم تصاویر را سه بعدی ببینیم.